Het project REVIGO onderzocht hoe instabiele rode lakken in Van Goghs Franse werk verbleekten. Hij mengde die lakken met blauw en wit tot paars, lila, violet en roze. Toen het rood wegzakte, ging de andere component domineren. Blauw waar lila stond. Vaalwit waar roze stond. Dat is geen muur die ooit helemaal rood was. Het is een mengkleur die van samenstelling is veranderd. De digitale reconstructie van De slaapkamer maakt dat zichtbaar: muren en deuren die nu opvallend blauw ogen, waren paars gedacht; de vloer harder rood. Volgens het onderzoeksverslag moesten veel mensen wennen aan de felle kleuren van de reconstructie.
Een foto of een scherm voegt daar eigen contrast aan toe. Toch is het verschil tussen doek en reproductie meer dan een opnamekeuze. Het rapport over de schilderijen laat zien welke component in de verf zelf is verschoven. Wie alleen het huidige blauw voor rust aanziet, mist dat rust hier deels een overblijfsel is.
Kijk naar een muur in De slaapkamer en vraag welk deel van de oude mix nog over is. Niet: waar is het rode vlak. Wel: welk blauw was ooit de helft van paars.
