Claude Monet schilderde Water Lilies in 1906. Het doek in het Art Institute of Chicago is olieverf, een vijver van Giverny die nergens een vaste oever toont. Waterlelies liggen als vlekken op een veld van groen, lila en weerspiegelde lucht. Zonder horizon moet je zelf beslissen wat boven is. De reflectie en het blad wisselen van rol: een witte vlek kan bloem zijn of wolk. Die onzekerheid is het onderwerp.
Ga veraf staan tot het water één vlak wordt. Kom dichterbij tot elke lelie een paar losse streken is. Tussen die afstanden verschuift het evenwicht. Soms wint de bloem. Soms wint de weerspiegeling. Monet hoeft de vijver niet na te bouwen. Hij laat zien hoe licht op stilstaand water blijft bewegen terwijl de planten bijna stilhangen.
Kies één lichtvlek en vraag of je hem als bloem of als lucht wilt lezen. Blijf een moment bij het antwoord dat het minst voor de hand ligt.
