Hoe een wolspinnerij de ruimtes van De Pont bepaalde
De grote zaal, de gangen en de voormalige wolhokken van De Pont volgen nog altijd de logica van de fabriek die hier ooit werkte.
Aan het Wilhelminapark in Tilburg staat een gebouw dat aan de straat weinig van zijn binnenkant verraadt. De Pont Museum huist in de voormalige wolspinnerij Thomas de Beer. Toen het museum het complex begin 1990 voor het eerst bekeek, was de spinnerij nog in gebruik. De route die ruwe wol tot garen aflegde, had de plattegrond van het gebouw gevormd.
Die volgorde is volgens het museum nog te herkennen: eerst grote wolhokken, dan een brede hoge gang, vervolgens kleine wolhokken en tenslotte de grote hal met licht van boven. Waar vroeger grondstoffen en machines de ruimte nodig hadden, bepalen dezelfde verhoudingen nu hoe bezoekers kunst ervaren. De kleinere kamers bieden een andere schaal dan de grote, lichte zaal.
Voor de opening als museum in 1992 verbouwden Benthem Crouwel Architecten de fabriek. Het dak en de vloer van de grote hal werden vernieuwd en de wanden gerestaureerd. Drie doorbraken verbeterden de looproute en zorgden voor een zichtlijn vanaf de entree. Zo kon het industriële karakter blijven bestaan, terwijl mensen zich als museumbezoeker door het gebouw bewegen.
Het museum kreeg in 2016 een nieuwe vleugel voor fotografie, video en multimedia-installaties, met een museumcafé naast de tuin. Dat is een volgende bouwlaag bij de vroegere spinnerij. Een foto van een kleinere bibliotheekruimte laat zien hoe ook de bescheiden vertrekken een eigen plek in het huidige museum hebben.
Een bezoek aan De Pont is daarom ook een wandeling door een hergebruikte fabriek: van gang naar kleine kamer en grote hal. De Pont aan Wilhelminapark 1 is dinsdag, woensdag en vrijdag tot en met zondag open van 11.00 tot 17.00 uur; op donderdag tot 20.00 uur. Actuele informatie over toegang en programma staat op de museumwebsite.