The Met bewaart een proto-spijkerschrifttablet van omstreeks 3100–2900 v.Chr., waarschijnlijk uit de sfeer van Uruk: een administratieve rekening van gerst, met de afdruk van een cilinderzegel. Vroege tekens zijn vaak nog pictografisch in de klei gezet — gekrast of gedrukt — voor de klassieke wig van de rietstengel de norm werd. Wat wél vaststaat: klei was goedkoop, droogde hard, en kon met een zegel worden gesloten. Dit tablet documenteert waarschijnlijk graan van een tempel. Werkwoorden ontbreken vaak; de lezing blijft voorzichtig.
Het zegel toont een man met honden en zwijnen in het riet, de zogeheten priester-koning als herder. Schrift en beeld liggen op hetzelfde brokje klei. Later worden de wiggen strakker en administratieverslagen langer. Dit vroege vel is nog bijna een plaatje plus een som. Kantel het in het licht tot de inkepingen schaduw krijgen. Dan wordt boekhouding reliëf.
Volg de zegelrol langs de rand en daarna de tekens in het veld. Twee indrukken, één object.
