Trix is het skelet van een volwassen Tyrannosaurus rex in Naturalis. Ongeveer tachtig procent van het botvolume is echt fossiel, het dier is zo’n twaalf meter lang, en de botten raakten in zand nauwelijks vervormd. Daardoor passen staartwervels nog als een reeks. Wat het skelet niet hardop zegt, is alles wat we eromheen willen plakken. Een fossiel is bewijs van bot, groeilijnen, breuken. De rest is reconstructie.
In 2020 printte Naturalis een driedimensionale kopie. De originele Trix bleef in Leiden; de print reisde als bouwpakket naar het Dinosaurusmuseum in Nagasaki, zusterstad van Leiden. Elke ontbrekende centimeter in het echte skelet moest voor die kopie worden ontworpen. Kijken naar Trix is dus ook kijken naar naden: waar stopt het fossiel, waar begint gips of een geprinte aanvulling? Het dier in de zaal is een argument van bewaarde massa. Wat je over het leven van het dier wilt weten, vraagt daarnaast om onderzoek.
Loop langs de staart en kijk hoe de wervels samen de lange staart vormen. Daar is het object het helderst: steen die bot was, niet een complete biografie.
