De Cast Courts openden in 1873. Het museum verzamelde bewust reproducties — gips, electrotype, foto — zodat Londen sculptuur en architectuur kon bestuderen die elders vastzaten. Een mal gaat over het origineel, hardt uit, wordt gevuld. Michelangelos David van Clemente Papi is meer dan vijf meter hoog. De mal werd in honderden stukken van het marmer genomen; het afgietsel is daarna uit gietdelen weer opgebouwd. De zuil van Trajanus is een gipsen reus. Ghiberti’s deuren bestaan hier als electrotype.
Wat een replica leert, is schaal en samenhang. De marmeren David staat in de Galleria dell’Accademia, binnen. In Londen zie je ‘David’ naast andere Italiaanse monumenten op zaalhoogte. Je mag naden tellen en ornament vergelijken. De kopie liegt niet zolang ze zichzelf als kopie bekendmaakt. Slijtage van het gips is een eigen geschiedenis, niet die van 1504.
Gipsafgietsel van Michelangelo’s Mozes in de Cast Courts van het V&A.
Loop om de David heen en zoek een naad. Die naad is de eerlijkheid van de kopie.
